Janet
Voor de meesten van ons ligt een tijd van vakantie, rust of een ander ritme achter ons. Misschien was er ruimte om op adem te komen, tijd door te brengen met familie en vrienden of om opnieuw stil te worden voor God. Voor anderen was de zomer juist een periode waarin het gewone leven gewoon doorging, met werk, zorgen of andere verantwoordelijkheden.
Een nieuw seizoen gaat beginnen en daarom moest ik denken aan een verhaal dat ik hoorde over iemand die op een ochtend de auto wilde starten.
Ze stapte in, deed haar gordel om, stelde de stoel goed af, zette de spiegel goed, kortom, ze was er helemaal klaar voor.
Ze drukte op de startknop
Klik. Klik. Klik.
De auto startte niet.
Ze probeerde het nog een keer.
Klik. Klik. Klik.
Ze keek eens naar het dashboard. Lampjes brandden. De radio deed het.
De ventilatie deed het. Eigenlijk deed alles het… behalve dat ene ding waarvoor je een auto toch vooral hebt: starten.
Ze begon allerlei mogelijkheden af te lopen:
Zou de accu leeg zijn? Ze deed de lichten aan, die deden het.
Dan zal het wel iets met de motor zijn. Ze stapte uit, liep een rondje om de auto en keek er eens ernstig onder. Alsof je door lang genoeg naar een auto te kijken vanzelf ontdekt wat er mis is. Dat hielp natuurlijk niet.
Uiteindelijk belde ze iemand die iets meer verstand van auto’s had. Die kwam ter plaatse en vroeg: “Heb je de sleutel vlakbij je?”
Ja!
“Staat je versnelling goed?”
Ja!
“En…trap je de koppeling in?”
Het werd even stil.
Natuurlijk, ze moet eerst de koppeling intrappen!
Ze trapte de koppeling in, drukte op de startknop.. vroem daar ging ie.
Waarschijnlijk heeft ze daarna nog een paar minuten in de auto gezeten en gedacht: “Waarom heb ik daar zelf niet aan gedacht?
We kunnen hier natuurlijk om lachen, maar zo zijn we als mensen soms precies zo bezig. We stappen een nieuw seizoen in. We plannen. We hebben ideeën.
We hebben activiteiten. We hebben vergaderingen waarbij er op de agenda punten staan waarvan we weten dat ze niet in één vergadering opgelost gaan worden.
We zetten alles klaar.
We bereiden alles voor.
We lezen onze stukken.
We controleren de agenda.
En vervolgens proberen we de motor te starten.
En soms vergeten we één belangrijk ding: de koppeling.
Oftewel: we vergeten om eerst stil te staan bij God.
Want misschien is dat wel de belangrijkste vraag bij de start van het nieuwe seizoen: Niet: Wat gaan we allemaal doen?”
Maar eerst:
Heere, wat wilt U doen? En mogen we daarin meegaan?
Dat brengt mij bij een gedeelte uit Zacharia 4:6 “Niet door eigen kracht of macht zal hij slagen, zegt de Heer van de hemelse machten, maar met de hulp van mijn geest.
We hoeven niet alles zelf op te lossen, niet denken dat het van onze inzet en onze plannen afhangt. Maar eerst erkennen dat we God nodig hebben.
Laten we ervoor zorgen dat we niet alleen de motor van het nieuwe seizoen starten. Laten we eerst de koppeling met God intrappen, maken. En als we dan onderweg zijn, mogen we erop vertrouwen dat Hij ons de weg wijst.
Op verzoek ook het gebed wat voor de vergadering begon gebeden werd.
Vader in de hemel,
Aan het begin van een nieuw seizoen komen wij bij U.
We zijn misschien alweer snel geneigd om de motor te starten: de agenda erbij, de plannen maken, de activiteiten organiseren, de problemen bespreken en zoeken naar oplossingen.
Maar vanavond willen we eerst de koppeling intrappen.
We willen even stilstaan en erkennen dat wij U nodig hebben.
Heere, wij kunnen veel bedenken en veel organiseren, maar zonder Uw zegen zijn onze inspanningen uiteindelijk tevergeefs.
Wilt U ons daarom dit nieuwe seizoen voorgaan? Geef ons wijsheid wanneer we keuzes moeten maken. Geef ons geduld wanneer we verschillend denken.
Geef ons liefde wanneer we elkaar nodig hebben. En geef ons de moed om soms niet meteen te handelen, maar eerst te luisteren naar wat U van ons vraagt.
Laat dat ook het uitgangspunt zijn voor dit nieuwe seizoen.
Wilt U ons als kerkenraad aan elkaar verbinden? Geef ons eenheid, openheid en vertrouwen. Help ons om niet alleen naar onze eigen ideeën te kijken, maar samen te zoeken naar Uw wil.
En wanneer we onderweg eens vastlopen, wanneer we denken: “Waarom komt het niet op gang?”, help ons dan herinneren dat we niet alles zelf hoeven te kunnen.
Dat we mogen stoppen, de koppeling mogen intrappen en opnieuw mogen zeggen:
“Heere, zonder U kunnen wij dit niet.”
Zegen ons in deze vergadering. Zegen onze gemeente. Zegen iedereen die in het komende seizoen mag dienen, en laat alles wat wij doen uiteindelijk tot eer van Uw Naam zijn.
Dat vragen wij U in de naam van Jezus Christus.